St. bernardshonden waren het eerst te vinden op de Hospiz, de
heilige Bernard klooster.
De monniken trokken erop uit om gestrandde personen te
zoeken en naar het klooster te brengen. Men denkt dat de st.
bernardshonden aan de kloosterlingen werden geschonken ter
bescherming. Later bleek dat de honden over een natuurlijke
aanleg beschikten. Zo voelden zij blijkbaar lawinegevaar en
sneeuwstormen aankomen. De monniken merkte dit doordat
de honden onrustig werden en gaven aan naar buiten te willen.
De honden konden personen op grote afstand ruiken en
zoeken. Een van de beroemdste hond is "Barry".
De kortharige st. bernardshonden waren er als eerste. Later is
de langharige st. bernard ontstaan door een kortharige
st. bernard te kruisen met een new foundlander.
Langharige st. bernards werden niet gebruikt om personen die
onder de sneeuw lagen te redden. Dit komt omdat er sneeuw,
die door de kou ijs werd, aan de lange haren bleven hangen.
Langharige st. bernards bleven in het dal.
De st. bernard is een grote huishond met een beschermende
aard voor het gezin (roedel). Een st. bernard is een rustige maar
zelfverzekerde hond. De st. bernard kan gezien worden als een
kameraad, die alle gezinsleden goed aanvoelt en herkent als het
gezinslid het moeilijk heeft.
Troosten is een grote hobby van de st. bernard. Het
eigenaardige van een st. bernard is dat hij of zij van die buien
heeft dat gehoorzaamheid niet getoond wordt en eigenzinnig
opstelt wanneer hij of zij geen zin heeft. Verder heeft een st.
bernard bepaalde kenmerken als; enthousiast naar bekenden,
lief voor kinderen en ondanks zijn rustige houding toch speels.
Ook waakzaam, intelligent en een onfeilbare plaatsbepaling
hoort in het boekje thuis van een st. bernard. De st. bernard kan
(als hij of zij de juiste opvoeding heeft genoten) beschouwd
worden als een goede lobbes.
heilige Bernard klooster.
De monniken trokken erop uit om gestrandde personen te
zoeken en naar het klooster te brengen. Men denkt dat de st.
bernardshonden aan de kloosterlingen werden geschonken ter
bescherming. Later bleek dat de honden over een natuurlijke
aanleg beschikten. Zo voelden zij blijkbaar lawinegevaar en
sneeuwstormen aankomen. De monniken merkte dit doordat
de honden onrustig werden en gaven aan naar buiten te willen.
De honden konden personen op grote afstand ruiken en
zoeken. Een van de beroemdste hond is "Barry".
De kortharige st. bernardshonden waren er als eerste. Later is
de langharige st. bernard ontstaan door een kortharige
st. bernard te kruisen met een new foundlander.
Langharige st. bernards werden niet gebruikt om personen die
onder de sneeuw lagen te redden. Dit komt omdat er sneeuw,
die door de kou ijs werd, aan de lange haren bleven hangen.
Langharige st. bernards bleven in het dal.
De st. bernard is een grote huishond met een beschermende
aard voor het gezin (roedel). Een st. bernard is een rustige maar
zelfverzekerde hond. De st. bernard kan gezien worden als een
kameraad, die alle gezinsleden goed aanvoelt en herkent als het
gezinslid het moeilijk heeft.
Troosten is een grote hobby van de st. bernard. Het
eigenaardige van een st. bernard is dat hij of zij van die buien
heeft dat gehoorzaamheid niet getoond wordt en eigenzinnig
opstelt wanneer hij of zij geen zin heeft. Verder heeft een st.
bernard bepaalde kenmerken als; enthousiast naar bekenden,
lief voor kinderen en ondanks zijn rustige houding toch speels.
Ook waakzaam, intelligent en een onfeilbare plaatsbepaling
hoort in het boekje thuis van een st. bernard. De st. bernard kan
(als hij of zij de juiste opvoeding heeft genoten) beschouwd
worden als een goede lobbes.
